De middelen ontbreken voor palliatieve zorg aan iedereen die ze nodig heeft

De Belgische Broeders van Liefde zeggen voortaan in hun psychiatrische instellingen euthanasie toe te laten bij patiënten met ondraaglijk psychisch lijden. De kentering die zij hebben gemaakt door formeel te erkennen dat psychiatrische patiënten niet alleen ondraaglijk, uitzichtloos kunnen lijden, maar vooral dat ze ook als ongeneeslijk – uitbehandeld – kunnen worden beschouwd, zal zeker bijdragen om het taboe van euthanasie in de psychiatrie op te heffen. Zou het een indicatie zijn dat de democratisch gestemde euthanasiewet 15 jaar na publicatie eindelijk overal zal worden toegepast? (meer…)

Discussie over onze gezondheidszorg op symposium Medische Wereld: er staat veel op het spel

Tijdens de lustrumeditie van het Symposium Medische Wereld op de faculteit Geneeskunde en Farmacie van de VUB op de Brussels Health Campus in Jette bogen meer dan 1200 deelnemers en tal van interessante sprekers waaronder enkele toppolitici zich over onze gezondheidszorg én over de pijnpunten. Vanaf de eerste uiteenzettingen werd duidelijk dat het debat rechtstreeks en onrechtstreeks zou gaan over patiënten en eigenlijk over ons allemaal. (meer…)

Patiëntenrechten: de volgende stap

Vandaag is het de dag van de patiëntenrechten. Patiëntenrechten gelden wat mij betreft als minimumnorm. Dat een patiënt geïnformeerd moet zijn over zijn behandeling bijvoorbeeld, is immers een evidentie. Dat moest in het recht worden vastgelegd, want dat was 15 jaar geleden helemaal niet zo evident. Vertrekkend van de patiëntenrechten van 2002 is echter een volgende stap nodig: die van het partnerschap tussen patiënt en zorgverstrekker. (meer…)

Amputaties bij diabetespatiënten zijn te voorkomen

Diabetesvoetwonden zijn catastrofes-in-wording: nog al te vaak eindigen ze in een amputatie. Eén van de redenen is dat diabetespatiënten de ernst van hun voetwonde niet tijdig inschatten. Dat amputaties bij diabetespatiënten te voorkomen zijn, is een boodschap die ik wilde meegeven in mijn verhaal in Topdokters dat op 18 april op Vier wordt uitgezonden. (meer…)

Deze blogpost is gepost in Diabetes op

Epileptische spasmen treffen ongeveer 1 op 2.000 kinderen

Pepijn is 11 maanden als het zijn ouders opvalt dat hij al kruipende lijkt te mediteren en dan zachtjes met zijn hoofdje knikt. Wat hij heeft, moet zeer dringend behandeld worden en er is ook een behandeling voor. Maar omdat die kinderziekte onvoldoende gekend is, wordt ze pas laat gedetecteerd nadat kinderverzorgster, huisarts en kinderarts de rare bewegingen van Pepijn aan andere oorzaken toewezen. Pepijn heeft infantiele spasmen. In de Verenigde Staten loopt nog tot 7 december de Week van de Infantiele Spasmen, een week die bij ons zowat onopgemerkt voorbij gaat. De ziekte verdient nochtans meer aandacht, ze kan immers catastrofale gevolgen hebben.

(meer…)

Werelddiabetesdag: let’s make Sint-Maarten great, again!

Toen ik 10 dagen geleden op CNN de verkiezingsstrijd volgde, zag ik plots een bericht verschijnen. “Drinking two sweetened drinks per day: you could be doubling your risk of diabetes”. Mijn eerste reflectie was: “America, again”. We weten immers al 20 jaar dat gesuikerde dranken het risico op type 2 diabetes verhogen. Lang dachten we dat het verhoogd risico op diabetes via het pad van overgewicht naar obesitas liep. Het Center for Disease Control (CDC) in de Verenigde Staten meet sinds 1994 jaarlijks het voorkomen van obesitas en type 2 diabetes. Na de obesitasepidemie (meer dan 1 op 4 Amerikanen is obees) volgde de type 2 diabetesepidemie (meer dan 1 op 10 Amerikanen heeft diabetes). Vandaag kleuren quasi alle staten in de US rood. Is er een verband met de uitslag van de presidentsverkiezingen? Verdere verdieping leert dat vooral mensen met een donkere huid en Latino’s obesitas- en diabetesslachtoffers zijn. Onaanvaardbare collateral damage.

(meer…)

De strijd tegen overgewicht en obesitas: stop de huidige ‘wait and see’ houding met opvang van catastrofes op latere leeftijd.

Er is nood aan vroegtijdige begeleiding van kinderen met overgewicht, maar de nodige multidisciplinaire begeleiding wordt niet terugbetaald. In België is zelfs sprake van een omgekeerde wereld. Pas na een jarenlange strijd tegen overgewicht en als iemand een extreme vorm van obesitas ontwikkelt (geassocieerd met verschillende medische complicaties), komt hij of zij in aanmerking voor de terugbetaling van een chirurgische gewichtsreducerende interventie. Was het niet de bedoeling om meer in te zetten op preventie?

(meer…)

“Als ’t niet is, dan is ’t niet”

Ik heb diepe bewondering voor haar en nu is ze dood.

Nicole zei meteen ja toen ik vroeg of ze aan een filmpje wilde meewerken dat het UZ Brussel moest helpen om goede medewerkers te rekruteren. Ze was toen al terminaal en dat wist ze. Dat ze toch wilde meedoen, tekent haar. Nicole was altijd bereid om een ander mens bij te staan. Ze kon goed luisteren en vaak is dat ook helpen. De filmopnames namen voorbereidende gesprekken en twee vermoeiende opnamedagen in beslag. Ze leverden een bloedmooi portret van haar op, samen met haar partner Luc. Ik kijk er telkens opnieuw diepbewogen naar.

(meer…)

De een zijn nood, de ander zijn brood?

Naar aanleiding van de verzuchting van een verpleegkundige over ‘verwaarlozing in rusthuizen en zorghotels’, die haar job niet kan uitvoeren zoals zij dat zou wensen, is er een vloed aan reacties gekomen, waarvan sommige de frontpagina van de krant hebben gehaald. Daarbij vergleed het zwaartepunt van de discussie snel naar de economische aspecten van de Belgische gezondheidszorg, en vandaar naar het onderwerp van de therapeutische hardnekkigheid. Zo werd o.a. gesteld dat een onderliggend kwaad dat van een geneeskunde is die toegeeft aan de ‘maatschappelijk gedragen levensdrang’ en die daarom soms nodeloze behandelingen opdringt aan de zieke mens. Er zou dan een onevenwicht ontstaan waarbij, karikaturaal uitgedrukt, ‘al het geld’ gaat naar hen die er het minste baat bij hebben, en die er bovenop nog meer door zullen lijden. (meer…)