The Sound of Thank You

“Dank je”, we horen het tientallen keren per dag en even vaak spreken we het zelf uit. Een dankje voor de koffie, voor de print, voor het openhouden van de deur. Gemurmeld, hel en fel of reeds drie meter verder ons nog toe- of nawaaiend. Soms volgt het verwachte dank je ook niet of sprak je het zelf niet uit, eigenaardig als je dit als toehoorder of ontvanger dan wel verwacht had. Zitten de verwensingen dan hoog en bijna vurensklaar: ik ben uw portier niet, neem de volgende keer uw koffie zelf. Gelukkig blijft het bij binnensmondse verwensingen, en een volgende keer zijn we weer blij met het wel uitgesproken beleefdheids-dankje. Zelfs een beleefdheids-dankje vormt een kleine beleving. De laatste tijd let ik er wat vaker op, een queeste naar de ‘Klank van een echt Dankje’ … (meer…)

Communicatie in de zorg als hefboom van kwalitatieve zorg

De zorg wordt steeds meer evidence-based. Niet dat dit een wondermiddel is, maar het is belangrijk dat ze steeds meer is gebaseerd op betrouwbaar uitgevoerd wetenschappelijk onderzoek. Kwalitatieve en tegelijk betaalbare en laagdrempelige zorg zijn de kern. Steeds vaker wordt de zorg uitgedrukt in procedures, grafieken en tabellen. Die geven overzicht en duidelijkheid.

Cijfers mogen ons echter niet blind maken voor het feit dat de patiënt als mens centraal moet blijven staan en dat doeltreffende communicatie een van de belangrijkste hefbomen is om een zorgaanbod te realiseren dat op maat van de patiënt is ontwikkeld. Het gaat dan immers om luisteren naar elkaar, elkaar begrijpen en om samen de zorg uit te bouwen. En daartoe is doeltreffende communicatie een voorwaarde. (meer…)

Federale toelatingsproef, wie durft?

“Noord-Zuid”, kan ik liplezen uit hetgene prof. Cammu in het oor van de moderator fluistert. Guy Tegenbos heeft net een tjokvol auditorium Brouwer gedurende meer dan anderhalf uur geamuseerd met een sterk staaltje dressuur over zijn zes leeuwen. Nog maar een ruim kwartier heeft de maestro om hier op Campus Jette een van de belangrijkste onderwerpen voor de welpen te werpen: de contingentering alstublieft! (meer…)

Patiëntenrechten gaan ook over verantwoordelijkheden

Op 18 april, de Europese Dag van de Patiëntenrechten, is het belangrijk vast te stellen dat het om meer gaat dan om patiëntenrechten. De Belgische wet op de Patiëntenrechten van 2002 is belangrijk omdat hij de patiënt wettelijk vastgelegde rechten geeft voor als het misloopt. Maar patiëntenrechten zijn slechts de basis, het minimum minimorum. (meer…)

De wetgever vindt kinderen niet belangrijk!

Iedere volwassene zal het eens zijn met een stelling zoals “kinderen zijn belangrijk, want ze zijn de toekomst van onze maatschappij”. Met de regelmaat van de klok halen onderwerpen in verband met de zorg voor kinderen de voorpagina’s van de kranten. Iedereen roerde zich in het euthanasiedebat. Kinderen met kanker ‘scoren goed’ in de media. Vooral in liefdadigheidsacties worden graag kale kinderhoofdjes getoond. Maar, hoewel werkelijk iedereen beweert achter de erkenning van de kinder-(hemato-)oncoloog te staan, is vandaag het desbetreffende KB waarvan de overgangsmaatregel in 2009 verstreek, nog steeds niet van kracht. (meer…)

Ocheere Stress

Telkens in de media de woorden ‘stress’, ‘burn-out’, ‘werkdruk’, … vallen, merk ik op Twitter twee verzuchtingen: de Och’s en de Ach’s. De ‘O’ van ‘Ocheere’ ze zijn daar weer, de eeuwige klagers, de overdrijvers, de zachte waarde-fetisjisten die alleen het halflege glas zien. En de Ach’s met de ‘A’ van laat me zeggen: ‘Aandacht’. Aandacht voor een onderkende problematiek met diepgaande maatschappelijke impact. (meer…)

Deze blogpost is gepost in HR op