We zijn van elkaar afhankelijk

Bij het zien, horen en lezen van de reacties op de toestroom van vluchtelingen in ons land, moest ik onlangs ineens aan de Duitse socioloog Norbert Elias denken. In het begin van de jaren ’70 definieerde hij wederzijdse afhankelijkheid als een kernbegrip van zijn vak. Dit lijkt mij vandaag bijzonder relevant. (meer…)

De druk op de Arts-Specialisten in Opleiding: hoe komt het?

Arts Specialisten in Opleiding (ASO) moeten kennis, vaardigheden en attitudes verwerven met betrekking tot hun toekomstig beroep. Dat is de doelstelling van elke gedegen opleiding. De ASO-er moet naast medische en wetenschappelijke vaardigheden ook persoonlijke aspecten en aspecten in relatie tot de maatschappij en het gezondheidssysteem ontwikkelen. Een ganse uitdaging voor de opleiders van vandaag. Een rolfiguur volstaat niet, de relatie leermeester-leermeisje/jongen is voorbijgestreefd. Er moeten momenten van reflectie en terugkoppeling op het functioneren voorzien worden en dit liefst in beide richtingen (ASO-Stagemeester). (meer…)

Voorkomen slechter dan genezen?

Recentelijk werd in België melding gemaakt van uitbraken van virale ziekten met epidemisch karakter, voornamelijk onder kinderen. Daarvan wordt de oorzaak deels toegeschreven aan de weigering van ouders om hun kind(eren) tegen deze ziekten te laten inenten. Onder de verstrekkers van medische zorg wekt dit verontwaardiging op, gebaseerd op de overtuiging dat het niet aanvaardbaar is om een kind (preventieve) zorg te ontzeggen en dat vaccinatie van individuen op grote schaal ook beschermend kan zijn voor de hele gemeenschap. (meer…)

The Sound of Thank You

“Dank je”, we horen het tientallen keren per dag en even vaak spreken we het zelf uit. Een dankje voor de koffie, voor de print, voor het openhouden van de deur. Gemurmeld, hel en fel of reeds drie meter verder ons nog toe- of nawaaiend. Soms volgt het verwachte dank je ook niet of sprak je het zelf niet uit, eigenaardig als je dit als toehoorder of ontvanger dan wel verwacht had. Zitten de verwensingen dan hoog en bijna vurensklaar: ik ben uw portier niet, neem de volgende keer uw koffie zelf. Gelukkig blijft het bij binnensmondse verwensingen, en een volgende keer zijn we weer blij met het wel uitgesproken beleefdheids-dankje. Zelfs een beleefdheids-dankje vormt een kleine beleving. De laatste tijd let ik er wat vaker op, een queeste naar de ‘Klank van een echt Dankje’ … (meer…)