Artikelen in de categorie: Uncategorized

Epileptische spasmen treffen ongeveer 1 op 2.000 kinderen

Deze blogpost is gepost op door onder epilepsie, Kindergeneeskunde, Uncategorized, Universitaire ziekenhuizen.

Pepijn is 11 maanden als het zijn ouders opvalt dat hij al kruipende lijkt te mediteren en dan zachtjes met zijn hoofdje knikt. Wat hij heeft, moet zeer dringend behandeld worden en er is ook een behandeling voor. Maar omdat die kinderziekte onvoldoende gekend is, wordt ze pas laat gedetecteerd nadat kinderverzorgster, huisarts en kinderarts de rare bewegingen van Pepijn aan andere oorzaken toewezen. Pepijn heeft infantiele spasmen. In de Verenigde Staten loopt nog tot 7 december de Week van de Infantiele Spasmen, een week die bij ons zowat onopgemerkt voorbij gaat. De ziekte verdient nochtans meer aandacht, ze kan immers catastrofale gevolgen hebben.

(meer…)

De strijd tegen overgewicht en obesitas: stop de huidige ‘wait and see’ houding met opvang van catastrofes op latere leeftijd.

Deze blogpost is gepost op door onder Arts, Kindergeneeskunde, Obesitas, Patiënt, Sociale zekerheid, Uncategorized.

Er is nood aan vroegtijdige begeleiding van kinderen met overgewicht, maar de nodige multidisciplinaire begeleiding wordt niet terugbetaald. In België is zelfs sprake van een omgekeerde wereld. Pas na een jarenlange strijd tegen overgewicht en als iemand een extreme vorm van obesitas ontwikkelt (geassocieerd met verschillende medische complicaties), komt hij of zij in aanmerking voor de terugbetaling van een chirurgische gewichtsreducerende interventie. Was het niet de bedoeling om meer in te zetten op preventie?

(meer…)

“Als ’t niet is, dan is ’t niet”

Deze blogpost is gepost op door onder Communicatie, Kanker, Oncologie, Patiënt, Uncategorized, Waarden, normen & ethiek.

Ik heb diepe bewondering voor haar en nu is ze dood.

Nicole zei meteen ja toen ik vroeg of ze aan een filmpje wilde meewerken dat het UZ Brussel moest helpen om goede medewerkers te rekruteren. Ze was toen al terminaal en dat wist ze. Dat ze toch wilde meedoen, tekent haar. Nicole was altijd bereid om een ander mens bij te staan. Ze kon goed luisteren en vaak is dat ook helpen. De filmopnames namen voorbereidende gesprekken en twee vermoeiende opnamedagen in beslag. Ze leverden een bloedmooi portret van haar op, samen met haar partner Luc. Ik kijk er telkens opnieuw diepbewogen naar.

(meer…)