De druk op de Arts-Specialisten in Opleiding: hoe komt het?

Arts Specialisten in Opleiding (ASO) moeten kennis, vaardigheden en attitudes verwerven met betrekking tot hun toekomstig beroep. Dat is de doelstelling van elke gedegen opleiding. De ASO-er moet naast medische en wetenschappelijke vaardigheden ook persoonlijke aspecten en aspecten in relatie tot de maatschappij en het gezondheidssysteem ontwikkelen. Een ganse uitdaging voor de opleiders van vandaag. Een rolfiguur volstaat niet, de relatie leermeester-leermeisje/jongen is voorbijgestreefd. Er moeten momenten van reflectie en terugkoppeling op het functioneren voorzien worden en dit liefst in beide richtingen (ASO-Stagemeester).

Huisartsen hebben dit al vroeg begrepen en hun driejarige opleiding afgestemd op deze leerdoelen. De situatie in een ziekenhuis is echter veel complexer. Het aspect onderwijs in de ziekenhuisfinanciering is ondermaats. In grote ziekenhuizen worden de ASO-ers betaald door de werknemer, die dit vaak terugvordert aan de dienst. In universitaire ziekenhuizen is er wel een onderdeel van de financiering voorzien voor de opleiding, maar die dekt de lading niet. Hier moeten artsen presteren, publiceren en bovendien zorgen dat ze kwalitatief goed scoren in de arts- en verdergezette opleidingen.

Kwaliteit van dit onderwijs zou onderworpen moeten worden aan externe peer-review (een taak onder andere weggelegd voor de Hoge Raad).

De oorzaak: het aspect onderwijs in de de ziekenhuisfinanciering is ondermaats!

Met andere woorden onze situatie is volledig verschillend van sommige buurlanden, zoals Nederland waar men niet minder dan 120.000 euro ontvangt voor de opleiding van een ASO-er. Opleiden in Nederland kan ook niet zonder voorafgaandelijke professionalisering voor deze taak. Ook dit kost geld en tijd.

Indien je bovendien kijkt naar ziekenhuizen, dan zal je ook noteren dat de staf wel degelijk ter plekke van wacht of oproepbaar is, en bovendien nog een volle dag activiteiten heeft nadien, want de wet Colla is voor hen niet van toepassing.

Er is dus een fundamenteel probleem in de ziekenhuissector, waar de werkdruk vaak hoog ligt en dit heeft gevolgen op de keuzes die specialisten maken in hun latere carrière. Ze verlaten vaak het ziekenhuis, kiezen voor betere levensomstandigheden en vaak meer lucratieve activiteiten.

De correcte vraag is dan ook hoe ons gezondheidszorgsyteem moet evolueren. Dit is natuurlijk een maatschappelijk debat, dat in eerste instantie door onze politieke vertegenwoordigers moet worden gevoerd. In dit debat moet de nodige aandacht gaan naar het sociaal statuut van de ASO-er en de verloning voor de opleidingsactiviteiten, evenals hun impact op de kwaliteit van de geneeskunde van morgen. De ASO-er van vandaag is de specialist van morgen.

Elk blogbericht op ‘UZ Brussel blogt’ weerspiegelt enkel de mening van de respectievelijke auteur.

Over

Prof. dr. Brigitte Velkeniers is diensthoofd én opleider Interne Geneeskunde van het UZ Brussel. Daarnaast is ze ook Voorzitter van de Commissie Master na Master in de Specialistische Geneeskunde.


Er zijn geen reacties.

Reageer

Je kan deze tags gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>